Urkunde 1273 Mai 29: Unterschied zwischen den Versionen
| Zeile 5: | Zeile 5: | ||
<blockquote> | <blockquote> | ||
... | Walramus prepositus, Fridericus decanus, Renfridus thesaurarius, Theodoricus vicedominus, Gerhardus de Lon, Bernardus de Asbecke, Brunstenus, Joannès de Hunevelt, Hermannus de Vorst, Theodericus de Bissendorf, Adolphus Norendin, Ludolphus de Rhete, Suitherus de Asbeck, Everhardus de Volmersteine, Joannes de Rhemen, Burchardus, Ernestus de Gesmode, magister Henricus, Wernerus de Rethe et Ditmarus de Tunen, canonici ecclesie Monasteriensis, maior et sanior pars totius capituli Mouasteriensis. Omnibus presens scriptum intuentibus notum facimus, quod cum per dissensionem in capitulo in electione super episcopatu factam ecclesia nostra diu fuisset pastoris solatio destituta, quidam maligni spiritus homines, sue salutis et fidelitatis, qua ecclesie Monasteriensi tenebantur, immemores, propter defectum pastoris bona et possessiones ecclesie nostre spoliaverunt rapinis et incendiis multipliciter more tyrannico devastantes, pauperes homines, scilicet litones dicte ecclesie nostre, per captivitates et varias exactionum pressuras expulerunt de habitationibus suis, ita quod litones agriculturam deseruerint et quasi profugi facti latitabant ubi possunt, sic quod nos reditibus et prebendis nostris absque omni culpa nostra privati sumus adeo quod, nisi celeri nobis succuratur remedio, compellemur in cleri opprobrium mendicari Hac necessitate compulsi supplicavimus sepe nobilibus, vasallis et ministerialibus ecclesie Monasteriensis nec non scabinis civitatis Monasteriensis et aliis, qui ecclesie nostre ex fidelitate merito adstricti esse deberent, ut nobis orphanis absque patre et sic grege sine pastoris cura manente in eligendo tutore sive defensore suum dignarentur consilium et auxilium impertiri. In quo nequaquam profecimus sed potius derisui habebamur. Propter quam moram et strictam necessitatem, et quia sicut episcopi ita et tutoris sive defensoris electio ad nos pertinet, tam de consuetudine quam de iure, de consilio et auxilio Engelberti nobilis viri comitis de Marca, qui in tribulationibus nostris fidelis et magnificus defensor extitit et adiutor, item habito super hoc consilio domini Osnabrugensis electi, nobilis viri comitis de Benthem et nobilis viri Hermanni de Lippia ac aliorum proborum virorum, nobilem domicellum Ottonem comitem de Techeneborgh in tatorem et defensorem nostrum et ecclesie nostre, non contradicentibus magistro Bertramo decano Osnabrugensi et magistro Lutberto, concanonicis nostris, quorum consensus super hoc requisitus fuerat, in nomine patris, filii et spiritus sancti duximus eligendum. Quam tutelam sive defensionem idem comes de consilio amicorum suorum benevole et favorabiliter acceptans, iuravit publice pro conservatione Monasteriensis ecclesie articulos infra scriptos, videlicet quod nos, capitulum Monasteriense, in personis, hominibus et rebus nostris nec non clericos et laicos civitatis et dioceseos unumquemque in iure suo pro posse defendet et conservabit et iustum iudicium faciet in terra. Item iuravit, quod bona ecclesie Monasteriensis non alienabit neque pignori obligabit, nisi aliquid talium de consilio sibi adiunctorum procedat. Item quod n regimine tatele in magnis negociis nihil aget nisi de consilio sibi adiunctorum Item neminem infeudabit, sed infeudationem futuro domino sive electo confirmato rite et rationabiliter reservabit Item habito domino et rite confirmato, finita erit tutela et tunc ad ipsum dominum castra, munitiones, oppida et omnia ad episcopatum pertinentia libere revertentur. De expensis autem factis circa tutele administrationem ipsi Ottoni comiti et Engelberto comiti de Marca, si quas fecerit, de reditibus episcopalibus satisfiet. Illi, qui sequuntur, adiuncti sunt tutori nostro, quorum consilium in magnis negociis requiret, videlicet Walramus prepositus, Fridericus decanus, Renfridus thesaurarius, Theodoricus vicedominus, B. de Asbecke, Adolphus Norendin et magister Henricus predictus; item laici Engelbertus comes de Marca, Wetzelus de Lembecke, Hermannus de Lange, Joannes de Dincklage, Mattheus de Novo Castro et Conradus Stric milites. Nos vero Engelbertus comes de Marca fideiussoris nomine fide data promisimus Walramo preposito, Renfrido thesaurario, Theodorico vicedomino, Bernardo de Asbeck, Brunsteno et Wernero de Rethe nomine capituli sui, quod predicta faciemus inviolabiliter observari. In cuius rei testimonium ecclesie nostre Monasteriensis et domini Engelberti comitis de Marca ac Ottonis comitis de Teckeneborg predictorum sigillis presens pagina munitur. Actum anno Domini Mo. CC. LXXIII, IV. Kalend. Junii. | ||
Propter quam moram et strictam necessitatem et quia sicut episcopi ita et tutoris sive defensoris electio ad nos pertinet tam de consuetudine quam | |||
........ | |||
</blockquote> | </blockquote> | ||
Version vom 16. August 2025, 15:21 Uhr
Das Domkapitel zu Münster, das zur einmütigen Wahl eines Bischofs bisher nicht hatte gelangen können, wählt am 29. Mai 1273 zur Beseitigung der dadurch entstandenen öffentlichen Unischerheit den Grafen Otto von Tecklenburg zum Stiftsverweser und setzt ihm einen Regentschaftsrat zur Seite, dem auch Graf Engelbert von der Mark angehört.
Wortlaut
Die Urkunde ist in lateinischer Sprache verfasst und wird nach WUB III (S. 485-486) zitiert: [1]
Walramus prepositus, Fridericus decanus, Renfridus thesaurarius, Theodoricus vicedominus, Gerhardus de Lon, Bernardus de Asbecke, Brunstenus, Joannès de Hunevelt, Hermannus de Vorst, Theodericus de Bissendorf, Adolphus Norendin, Ludolphus de Rhete, Suitherus de Asbeck, Everhardus de Volmersteine, Joannes de Rhemen, Burchardus, Ernestus de Gesmode, magister Henricus, Wernerus de Rethe et Ditmarus de Tunen, canonici ecclesie Monasteriensis, maior et sanior pars totius capituli Mouasteriensis. Omnibus presens scriptum intuentibus notum facimus, quod cum per dissensionem in capitulo in electione super episcopatu factam ecclesia nostra diu fuisset pastoris solatio destituta, quidam maligni spiritus homines, sue salutis et fidelitatis, qua ecclesie Monasteriensi tenebantur, immemores, propter defectum pastoris bona et possessiones ecclesie nostre spoliaverunt rapinis et incendiis multipliciter more tyrannico devastantes, pauperes homines, scilicet litones dicte ecclesie nostre, per captivitates et varias exactionum pressuras expulerunt de habitationibus suis, ita quod litones agriculturam deseruerint et quasi profugi facti latitabant ubi possunt, sic quod nos reditibus et prebendis nostris absque omni culpa nostra privati sumus adeo quod, nisi celeri nobis succuratur remedio, compellemur in cleri opprobrium mendicari Hac necessitate compulsi supplicavimus sepe nobilibus, vasallis et ministerialibus ecclesie Monasteriensis nec non scabinis civitatis Monasteriensis et aliis, qui ecclesie nostre ex fidelitate merito adstricti esse deberent, ut nobis orphanis absque patre et sic grege sine pastoris cura manente in eligendo tutore sive defensore suum dignarentur consilium et auxilium impertiri. In quo nequaquam profecimus sed potius derisui habebamur. Propter quam moram et strictam necessitatem, et quia sicut episcopi ita et tutoris sive defensoris electio ad nos pertinet, tam de consuetudine quam de iure, de consilio et auxilio Engelberti nobilis viri comitis de Marca, qui in tribulationibus nostris fidelis et magnificus defensor extitit et adiutor, item habito super hoc consilio domini Osnabrugensis electi, nobilis viri comitis de Benthem et nobilis viri Hermanni de Lippia ac aliorum proborum virorum, nobilem domicellum Ottonem comitem de Techeneborgh in tatorem et defensorem nostrum et ecclesie nostre, non contradicentibus magistro Bertramo decano Osnabrugensi et magistro Lutberto, concanonicis nostris, quorum consensus super hoc requisitus fuerat, in nomine patris, filii et spiritus sancti duximus eligendum. Quam tutelam sive defensionem idem comes de consilio amicorum suorum benevole et favorabiliter acceptans, iuravit publice pro conservatione Monasteriensis ecclesie articulos infra scriptos, videlicet quod nos, capitulum Monasteriense, in personis, hominibus et rebus nostris nec non clericos et laicos civitatis et dioceseos unumquemque in iure suo pro posse defendet et conservabit et iustum iudicium faciet in terra. Item iuravit, quod bona ecclesie Monasteriensis non alienabit neque pignori obligabit, nisi aliquid talium de consilio sibi adiunctorum procedat. Item quod n regimine tatele in magnis negociis nihil aget nisi de consilio sibi adiunctorum Item neminem infeudabit, sed infeudationem futuro domino sive electo confirmato rite et rationabiliter reservabit Item habito domino et rite confirmato, finita erit tutela et tunc ad ipsum dominum castra, munitiones, oppida et omnia ad episcopatum pertinentia libere revertentur. De expensis autem factis circa tutele administrationem ipsi Ottoni comiti et Engelberto comiti de Marca, si quas fecerit, de reditibus episcopalibus satisfiet. Illi, qui sequuntur, adiuncti sunt tutori nostro, quorum consilium in magnis negociis requiret, videlicet Walramus prepositus, Fridericus decanus, Renfridus thesaurarius, Theodoricus vicedominus, B. de Asbecke, Adolphus Norendin et magister Henricus predictus; item laici Engelbertus comes de Marca, Wetzelus de Lembecke, Hermannus de Lange, Joannes de Dincklage, Mattheus de Novo Castro et Conradus Stric milites. Nos vero Engelbertus comes de Marca fideiussoris nomine fide data promisimus Walramo preposito, Renfrido thesaurario, Theodorico vicedomino, Bernardo de Asbeck, Brunsteno et Wernero de Rethe nomine capituli sui, quod predicta faciemus inviolabiliter observari. In cuius rei testimonium ecclesie nostre Monasteriensis et domini Engelberti comitis de Marca ac Ottonis comitis de Teckeneborg predictorum sigillis presens pagina munitur. Actum anno Domini Mo. CC. LXXIII, IV. Kalend. Junii.
Übersetzung
Der Urkundetext in deutscher Sprache lautet:
[in Arbeit]
Literatur
- Philippi/Bär: Osnabrücker Urkundenbuch. Band III. Die Urkunden der Jahre 1251-1280. Osnabrück 1899.
- Westfälisches Urkundenbuch. Band 3. Die Urkunden des Bisthums Münster von 1201-1300. Münster 1871
Siehe auch
Anmerkungen
- ↑ vgl. Westfälisches Urkundenbuch. Band 3. Die Urkunden des Bisthums Münster von 1201-1300. Münster 1871